Creativiteit is geen magie en geen prompt,het is een systeem van keuzes, grenzen, nieuwsgierigheid en iteraties. Of ik nu een boek schrijf, een AI-tool bouw of muziek maak: het proces is het échte werk.
Veel mensen zien AI als een generator: je typt iets, er komt iets uit. Maar of je nu een boek, een lied of een AI-prototype maakt — niets ontstaat uit één opdracht. Alles ontstaat uit intentie, onderzoek, beperkingen en testen.
Mijn boeken beginnen met vragen: "Welk systeem onthult dit verhaal?" Ik behandel scènes als prototypes. Herschrijven, testen, schaven — totdat het verhaal iets leert over mensen, autonomie of emotie.
De AI-tools die ik bouw zijn geen apps. Het zijn gestructureerde denkruimtes. Ze helpen teams intentie te verduidelijken, aannames te bevragen en beslissingen te prototypen voordat er iets gebouwd wordt.
In muziek onderzoek ik emotie. Ritme, harmonie en tweetalig schrijven laten zien hoe geheugen en betekenis gevormd worden. Liedjes worden experimenten net zoals tools of verhalen.
Elk project begint met: "Wat is de intentie? Wat moet dit veranderen?" AI bepaalt het idee niet — het test het.
Tijd, tools, taal, publiek — beperkingen maken het werk sterker. Ze geven vorm en richting.
Schrijven, remixen, herbouwen. Elke iteratie maakt het helderder. Het project wordt langzaam wie het wil zijn.
Alles wordt getest: met lezers, gebruikers, kinderen of publiek. Feedback breekt het idee niet af — het versterkt het.
Verhalen leren ons emotie. Tools leren ons denken. Muziek leert ons ritme en geheugen. Samen vormen ze één Creative Lab — een verzameling experimenten over hoe mensen, verhalen en systemen elkaar vormen.